Apica heṭṭhā pariyāyeneva dhammā kathitā. Āmisampana pariyāyenapi nippariyāyenapi kathitaṃ. Idāni nippariyāyadhammaṃ lokuttaramaggaṃ kathetuṃ idamāha. Ayañcettha anusandhi.

Tatrāti atītadesanānidassanaṃ, "satthu pavivittassa viharato sāvakā vivekaṃ nānusikkhantī"ti ādinā nayena vuttadesanāyanti vuttaṃ hoti. Lobho ca pāpako doso ca pāpakoti ime dve dhammā pāpakā lāmakā, ime pahātabbāti dasseti. Tattha lubbhanalakkhaṇo lobho. Dussanalakkhaṇo doso. Tesu lobho āmisadāyādassa paccayānaṃ lābhe hoti, doso alābhe. Lobhena aladdhaṃ pattheti, dosena alabhanto vighātamāharati. Lobho ca deyyadhamme hoti, doso adāyake vā amanuññadāyake vā. Lobhena navataṇhāmūlake dhamme paripūreti, dosena pañca macchariyāni.

Idāni nesaṃ pahānūpāyaṃ dassento lobhassa ca dosassa ca pahānāyāti ādimāha. Tassattho, tassa pana pāpakassa lobhassa ca dosassa ca pahānāya. Atthi majjhimā paṭipadāti maggaṃ sandhāya idaṃ vuttaṃ. Maggo hi lobho eko

เล่มที่ ๑๒ มัชฌิมนิกาย มูลปัณณาสก์๑๙๐

ที่มาและฉบับอื่นของ “๓. ธรรมทายาทสูตร”