buddhassa bhagavato duvidhā desanā sammatidesanā paramatthadesanā cāti. Tattha puggalo satto itthī puriso khattiyo brāhmaṇo devo māroti evarūpā sammatidesanā. Aniccaṃ dukkhaṃ anattā khandhā dhātū āyatanā satipaṭṭhānāti evarūpā paramatthadesanā.

Tattha bhagavā ye sammativasena desanaṃ sutvā atthaṃ paṭivijjhitvā mohaṃ pahāya visesamadhigantuṃ samatthā, tesaṃ sammatidesanaṃ deseti. Ye pana paramatthavasena desanaṃ sutvā atthaṃ paṭivijjhitvā mohaṃ pahāya visesamadhigantuṃ samatthā, tesaṃ paramatthadesanaṃ deseti.

Tatthāyaṃ upamā, yathā hi desabhāsākusalo tiṇṇaṃ vedānaṃ atthasaṃvaṇṇako ācariyo ye damiḷabhāsāya vutte atthaṃ jānanti, tesaṃ damiḷabhāsāya ācikkhati. Ye andhakabhāsādīsu aññatarāya, tesaṃ tāya tāya bhāsāya. Evante māṇavakā chekaṃ byattaṃ ācariyamāgamma khippameva sippaṃ uggaṇhanti. Tattha ācariyo viya buddho bhagavā tayo vedā viya kathetabbabhāve ṭhitāni tīṇi piṭakāni. Desabhāsākosallamiva sammatiparamatthakosallaṃ nānādesabhāsāmāṇavakā viya sammatiparamatthadesanā

เล่มที่ ๑๒ มัชฌิมนิกาย มูลปัณณาสก์๒๕๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “๕. อนังคณสูตร”