Ettāvatā anāgāmimaggo kathito. Asmīti diṭṭhimānānusayaṃ samūhanitvāti pañcasu khandhesu kañci dhammaṃ anavakāraṃ katvā "asmī"ti iminā samūhagahaṇākārena pavattaṃ diṭṭhimānānusayaṃ samugghātetvā.

Tattha diṭṭhimānānusayanti diṭṭhisadisaṃ mānānusayanti vuttaṃ hoti. Ayañhi mānānusayo asmīti pavattattā diṭṭhisadiso hoti, tasmā evaṃ vutto. Imañca asmimānaṃ vitthārato viññātukāmena khandhakavagge khemakasuttaṃ oloketabbaṃ.

Avijjaṃ pahāyāti vaṭṭamūlaṃ avijjaṃ pajahitvā. Vijjaṃ uppādetvāti tassā avijjāya samugghātakaṃ arahattamaggavijjaṃ uppādetvā. Ettāvatā arahattamaggo kathito. Diṭṭheva dhamme dukkhassantakaro hotīti imasmiṃyeva attabhāve vaṭṭadukkhassa paricchedakaro hoti. Ettāvatāpi kho āvusoti desanaṃ niyyāteti, imāya kammapathadesanāya vuttamanasikārapaṭivedhavasenapīti vuttaṃ hoti. Sesaṃ vuttanayameva. Evaṃ anāgāmimaggaarahattamaggehi desanaṃ niṭṭhāpesīti.

Kammapathavāravaṇṇanā niṭṭhitā.

เล่มที่ ๑๒ มัชฌิมนิกาย มูลปัณณาสก์๓๔๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๙. สัมมาทิฏฐิสูตร”