Evaṃ pañhaṃ vissajjetvā idāni sāvakena pañho kathitoti mā kaṅkhā ahuvattha, ayaṃ bhagavā sabbaññutaññāṇatulaṃ gahetvā nisinno, icchamānā tameva upasaṅkamitvā nikkaṅkhā hothāti uyyojento ākaṅkhamānā ca panātiādimāha.

[205] Imehi ākārehīti imehi kāraṇehi papañcuppattiyā pāṭiyekka- kāraṇehi ceva vaṭṭavivaṭṭakāraṇehi ca. Imehi padehīti imehi akkharasampiṇḍanehi. Byañjanehīti pāṭiyekkaakkharehi. Paṇḍitoti paṇḍiccena samannāgato. Catūhi vā kāraṇehi paṇḍito dhātukusalo āyatanakusalo paccayākārakusalo kāraṇākāraṇa- kusaloti. Mahāpaññoti mahante atthe mahante dhamme mahantā niruttiyo mahantāni paṭibhāṇāni pariggaṇhanasamatthāya mahāpaññāya samannāgato. Yathā taṃ

@3 cha.Ma. mā nikkaṅkhā ahuvattha, 4 cha.Ma. pariggahaṇa.... Mahākaccānenāti yathā mahākaccānena byākataṃ, taṃ sandhāya tanti vuttaṃ. Yathā mahākaccānena byākataṃ, ahaṃpi taṃ evameva byākareyyanti attho.

เล่มที่ ๑๒ มัชฌิมนิกาย มูลปัณณาสก์๖๓๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “๘. มธุปิณฑิกสูตร”