[410-4] Idāni vivaṭṭaṃ dassetuṃ idha bhikkhave tathāgato loke uppajjatītiādimāha. Tattha appamāṇacetasoti appamāṇaṃ lokuttaraṃ ceto assāti appamāṇacetaso, maggacittasamaṅgīti attho. Imaṃ kho me tumhe bhikkhave saṅkhittena taṇhāsaṅkhayavimuttiṃ dhārethāti bhikkhave imaṃ saṅkhittena desitaṃ mayhaṃ taṇhāsaṅkhaya- vimuttidesanaṃ tumhe niccakālaṃ dhāreyyātha mā pamajjeyyātha. Desanā hi ettha vimuttipaṭilābhahetuto vimuttīti vuttā. Mahātaṇhājālataṇhāsaṅghāṭapaṭimukkanti taṇhāva saṃsibbitaṭṭhena mahātaṇhājālaṃ, saṅghaṭitaṭṭhena saṅghāṭanti vuccati, iti etasmiṃ mahātaṇhājāle taṇhāsaṅghāṭe ca imaṃ sātiṃ bhikkhuṃ kevaṭṭaputtaṃ paṭimukkaṃ dhāretha, anupaviṭṭho antogadhoti naṃ dhāreyyāthāti attho. Sesaṃ sabbattha uttānatthamevāti.

Papañcasūdaniyā majjhimanikāyaṭṭhakathāya

mahātaṇhāsaṅkhayasuttavaṇṇanā niṭṭhitā.

เล่มที่ ๑๒ มัชฌิมนิกาย มูลปัณณาสก์๙๔๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๘. มหาตัณหาสังขยสูตร”