[๔๘๗] เอวํ วุตฺเต สาเสยฺยกา พฺราหฺมณคหปติกา ภควนฺตํ เอตทโวจุํ อภิกฺกนฺตํ โภ โคตม อภิกฺกนฺตํ โภ โคตม เสยฺยถาปิ โภ โคตม นิกฺกุชฺชิตํ วา อุกฺกุชฺเชยฺย ปฏิจฺฉนฺนํ วา วิวเรยฺย มูฬฺหสฺส วา มคฺคํ อาจิกฺเขยฺย อนฺธกาเร วา เตลปชฺโชตํ ธาเรยฺย จกฺขุมนฺโต รูปานิ ทกฺขนฺตีติ เอวเมว โภตา โคตเมน อเนกปริยาเยน ธมฺโม ปกาสิโต เอเต มยํ ภวนฺตํ โคตมํ สรณํ คจฺฉาม ธมฺมญฺจ ภิกฺขุสงฺฆญฺจ อุปาสเก โน ภวํ โคตโม ธาเรตุ อชฺชตคฺเค ปาณุเปเต ๑ สรณงฺคเตติ ฯ สาเลยฺยกสุตฺตํ นิฏฺฐิตํ ปฐมํ ฯ __________ #๑ ม. สพฺพตฺถ ปาณุเปตํ ฯ เวรญฺชกสุตฺตํ

เล่มที่ ๑๒ มัชฌิมนิกาย มูลปัณณาสก์๒๕๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. สาเลยยกสูตร