บทว่า กล้าขึ้น คือ กำเริบขึ้น ได้แก่เพิ่มขึ้น.

บทว่า ประเสริฐ แปลว่า ประเสริฐกว่า.

บทว่า เลว คือ ต่ำช้า ลามก.

คำนี้ว่า สารีบุตร ก็พราหมณ์กระทำกาละแล้ว ดังนี้ พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสกะพระเถระด้วยพระประสงค์ว่า เธอจงไป ณ ที่นั้นแล้วแสดงธรรมแก่พราหมณ์นั้น. แม้พระเถระก็ไปในขณะนั้นทันทีแล้วแสดงธรรมแก่มหาพรหม. จำเดิมแต่นั้นไป เมื่อพระเถระแม้กล่าวคาถา ๔ บาท ก็ไม่กล่าวถึงความหลุดพ้นด้วยสัจจะ ๔ แล. จบอรรถกถาธนัญชานิสูตรที่ ๗