คำว่า ญายธรรม คือ ธรรมอันเป็นเหตุ.

บทว่า เป็นกุศล คือ ไม่มีโทษ.

บทว่า การปฏิบัติผิด คือ ข้อปฏิบัติอันไม่เป็นกุศล ไม่เป็นเครื่องนำออกไปจากทุกข์.

บทว่า การปฏิบัติชอบ ได้แก่ การปฏิบัติอันเป็นกุศลอันเป็นเครื่องนำออกจากทุกข์.