บทว่า น่าหัวเราะทีเดียว คือ ควรหัวเราะทีเทียว.

บทว่า เลวทรามทีเดียว ได้แก่ ลามกทีเดียว. ภาษิตนั้นๆ เท่านั้นชื่อว่าว่าง เพราะไม่มีประโยชน์และ ชื่อว่าเปล่าเพราะเป็นภาษิตว่าง.

บัดนี้ พระผู้มีพระภาคเจ้า เมื่อจะข่มสุภมาณพนั้นพร้อมทั้งอาจารย์ จึงตรัสคำว่า มาณพก็... หรือ ดังนี้เป็นต้น.

บรรดาคำเหล่านั้น คำว่า วาจาเหล่าไหนของสมณพราหมณ์เหล่านั้นประเสริญกว่า ดังนี้ ความว่า วาจาเหล่าไหนของสมณพราหมณ์เหล่านั้น ประเสริฐกว่า. อธิบายว่า เป็นวาจาน่าสรรเสริญ ดีกว่า.