บทว่า สํมุจฺฉา แปลว่า ตามสมมติ คือ ตามโวหารของชาวโลก.

บทว่า รู้แล้ว คือ ไตร่ตรองแล้ว. บทว่า พิจารณาแล้ว ได้แก่ รู้แล้ว.

บทว่า ประกอบด้วยประโยชน์ คือ อาศัยเหตุ.

คำว่า เมื่อเป็นเช่นนั้น ความว่า เมื่อความที่วาจาอันบุคคลไม่ละโวหารของชาวโลก ใคร่ครวญแล้ว รู้แล้ว กล่าวทำเหตุให้เป็นที่อาศัย เป็นวาจาประเสริฐมีอยู่.