บทว่า ปุญฺชํ เป็นไวพจน์ของคำว่า เอกมํสขลํ นั่นเอง.

บทว่า อิทฺธิมา คือ ผู้ถึงพร้อมด้วยอานุภาพ.

บทว่า เจโตวสิปฺปตฺโต คือ ผู้ถึงความชำนาญในจิต.

บทว่า ภสฺมํ กริสฺสามิ แปลว่า จักกระทำให้เป็นเถ้า.