บทว่า กุลปุตฺตา คือ บุตรผู้มีมรรยาทและสกุล.

บทว่า สมฺมเทว คือ โดยเหตุ โดยการณ์.

คำว่า ตทนุตฺตรํ แยกสนธิว่า ตํ อนุตฺตรํ.

บทว่า พฺรหฺมจริยปริโยสานํ คือ อรหัตผลอันเป็นที่สุดแห่งมรรคพรหมจรรย์. จริงแล้ว กุลบุตรทั้งหลายย่อมบวชเพื่อประโยชน์แก่มรรคพรหมจรรย์นั้น.