บทว่า อนิจฺจโต โดยความเป็นของไม่เที่ยง คือโดยความเป็นของเที่ยงหามิได้.

บทว่า ทุกฺขโต โดยความเป็นทุกข์ คือโดยความเป็นสุขหามิได้.

พึงทราบความในบทมีอาทิว่า โรคโต ดังต่อไปนี้

ชื่อว่าโดยความเป็นโรค เพราะอรรถว่าเจ็บป่วย. ชื่อว่าโดยเป็นดังหัวฝี เพราะอรรถว่ามีโทษในภายใน. ชื่อว่าโดยเป็นดังลูกศร เพราะอรรถว่าเข้าไปเสียบแทง และเพราะอรรถว่าให้เกิดทุกข์. ชื่อว่าโดยเป็นความลำบาก เพราะอรรถว่าเป็นทุกข์. ชื่อว่าโดยเป็นไข้ เพราะอรรถว่าเป็นโรค. ชื่อว่าโดยเป็นอื่น เพราะอรรถว่าไม่เป็นของตน. ชื่อว่าโดยเป็นของทรุดโทรม เพราะอรรถว่าสลายไป. ชื่อว่าโดยเป็นของสูญ เพราะอรรถว่ามิใช่สัตว์. ชื่อว่าโดยเป็นของมิใช่ตัวตน เพราะอรรถว่าไม่เป็นตัวตน.