ในบทเหล่านั้นบทว่า อจฺจโย คือ โทษ.

บทว่า มํ อจฺจคมา ได้ครอบงำข้าพระองค์คือโทษได้ล่วงล้ำครอบงำข้าพระองค์เป็นไปแล้ว.

บทว่า ปฏิคฺคณฺหาตุ คือขอจงทรงยกโทษ.

บทว่า อายตึ สํวราย เพื่อความสำรวมต่อไป คือเพื่อต้องการความสำรวมในอนาคต เพื่อไม่ทำความผิดความพลั้งพลาดเห็นปานนี้อีก.