บทว่า ปรมกุสลํ มีกุศลอย่างยิ่ง คือมีกุศลอุดม.

บทว่า อโยชฺฌํ ไม่มีใครรบได้ คือไม่มีใครสามารถจะรบด้วยวาทะให้หวั่นได้เป็นผู้ไม่หวั่นไม่ไหว มั่นคง.

บทว่า น กโรติ คือ ย่อมกล่าวเพียงไม่ทำเท่านั้น.

อนึ่ง ในบทนี้อุคคาหมานปริพาชกไม่กล่าวถึงการละด้วยความสำรวมหรือการพิจารณา.