บทว่า สมเวปากินิยา ความว่า มีวิปากเสมอกัน. บทว่า คหณิยา ได้แก่ เตโชธาตุอันเกิดแต่กรรม.

บทว่า นาติสีตาย นาจฺจุณฺหาย ความว่า ก็ผู้มีธาตุอันเย็นจัดก็กลัวความเย็น ผู้มีธาตุร้อนจัดก็กลัวความร้อน. ความเพียรของคนเหล่านั้นจะไม่สำเร็จ. จะสำเร็จแก่ผู้มีธาตุเป็นกลางๆ เพราะฉะนั้น ท่านจึงกล่าวว่า มชฺฌิมาย ปธานกฺขมาย.

บทว่า ยถาภูตํ อตฺตานํ อาวิกตฺตา ความว่า ประกาศโทษใช่คุณของตนตามเป็นจริง.

บทว่า อุทยตฺถคามินิยา ความว่า สามารถเพื่อจะถึง คือจะกำหนดถึงความเกิดและความดับ. ด้วยคำนี้ ท่านกล่าวถึงอุทยัพพยญาณอันกำหนดลักษณะ ๕๐.