อถาปิ ๑- โส ปุริมํ ทิสํ อคญฺฉิ

สจฺจปฺปฏิญฺโญ อิสิ สาธุรูโป"ติ.

มหาปุริโสปิ อนฺตรวีถิยํ โอติณฺณฏฺฐานโต ปฏฺฐาย "มยฺหํ ปทวลญฺชํ หตฺถิอสฺสาทีนํปิ วเสน มา อนฺตรธายิ, ๒- ทิฏฺฐมงฺคลิกาเยว นํ ปสฺสตุ, มา อญฺโญ"ติ ๓- อธิฏฺฐหิตฺวา ปิณฺฑาย จริตฺวา ยาปนมตฺตํ มิสฺสโกทนํ คเหตฺวา ปฏิกฺกมนสาลายํ นิสินฺโน ภุญฺชิตฺวา โถกํ ภุตฺตาวเสสํ ภิกฺขาภาชเนเยว ฐเปสิ. ทิฏฺฐมงฺคลิกาปิ ปาสาทา โอรุยฺห อนฺตรวีถึ ปฏิปชฺชมานาว ๔- ปทวลญฺชํ ทิสฺวา "อิทํ มยฺหํ ยสทายกสฺส อยฺยสฺส ปทนฺ"ติ ปทานุสาเรนาคนฺตฺวา วนฺทิตฺวา อาห "ภนฺเต ตุมฺหากํ ทาเสน กตาปราธํ มยฺหํ ขมถ, น หิ ตุเมฺห โกธวสิกา นาม, เทถ เม ปุตฺตสฺส ชีวิตนฺ"ติ. เอวญฺจ ปน วตฺวา:-