ทุติยวาจา อามิสเหตุปาตุกมฺยตาทิวเสน วา ๕- นานปฺปการา ปเรสํ โถมนวาจาเยว ๖- โจรกถํ ราชกถนฺติอาทินยปฺปวตฺตา ติรจฺฉานกถา จ. ตมฺปิ ตถาคโต น ภาสติ. ตติยวาจา อริยสจฺจสนฺนิสฺสิตกถา, ยํ วสฺสสตํปิ สุณนฺตา ปณฺฑิตา เนว ติตฺตึ คจฺฉนฺติ. อิติ ตถาคโต เนว สพฺพํปิ อปฺปิยวาจํ ภาสติ น ปิยวาจํ. ตติยํ ตติยเมว ปน ภาสิตพฺพกาลํ อนติกฺกมิตฺวา ภาสติ. ตตฺถ ตติยํ อปฺปิยวาจํ สนฺธาย เหฏฺฐา ทหรกุมารอุปมา อาคตาติ เวทิตพฺพา. ๗-

@๕ ฉ.ม. อยํ สทฺโท น ทิสฺสติ ๖ ฉ.ม. โถมนวาจา เจว ๗ ฉ.ม. เวทิตพฺพํ

[๘๗] อุทาหุ ฐานโสเวตนฺติ อุทาหุ ฐานุปฺปตฺติกญาเณน ตํขณํเยว ตํ ตถาคตสฺส อุปฏฺฐาตีติ ปุจฺฉติ. สญฺญาโตติ ญาโต ปญฺญาโต ปากโฏ. ธมฺมธาตูติ ธมฺมสภาโว. สพฺพญฺญุตญาณสฺเสตํ อธิวจนํ. ตํ หิ ๑- ภควตา สุปฏิวิทฺธํ, หตฺถคตํ ภควโต. ตสฺมา โส ยํ ยํ อิจฺฉติ, ตํ ตํ สพฺพํ ฐานโสว ปฏิภาตีติ. เสสํ สพฺพตฺถ อุตฺตานเมว. อยํ ปน ธมฺมเทสนา เนยฺยปุคฺคลวเสน ปรินิฏฺฐิตาติ.

เล่มที่ ๑๓ มัชฌิมนิกาย มัชฌิมปัณณาสก์๑๓๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “๘. อภัยราชกุมารสูตร”