อากาเสน ปริจฺฉินฺนํ รูปํ ยาว วิภูสิตํ ๔-

ตสฺเสว ๕- อาวิภาวตฺถํ ตํ ปกาเสสิ นายโก.

เอตฺถ จ ๖- ปุริมาสุ ตาว จตูสุ ยํ วตฺตพฺพํ, ตํ มหาหตฺถิปโทปเม วุตฺตเมว.

[๑๑๘] อากาสธาตุยํ อากาสคตนฺติ อากาสภาวํ คตํ. อุปาทินฺนนฺติ อาทินฺนํ คหิตํ ปรามฏฺฐํ, สรีรฏฺฐกนฺติ อตฺโถ. กณฺณจฺฉิทฺทนฺติ มํสโลหิตาทีหิ สมฺผุฏฺฐํ กณฺณวิวรํ. ๗- นาสจฺฉิทฺทาทีสุปิ เอเสว นโย. เยน จาติ เยน ฉิทฺเทน. อชฺโฌหรตีติ อนฺโต ปเวเสติ, ชิวฺหาพนฺธนโต หิ ยาว อุทรปฏลา มนุสฺสานํ วิทตฺถิจตุรงฺคุลํ ฉินฺนฏฺฐานํ โหติ. ตํ สนฺธาเยตํ วุตฺตํ. ยตฺถ จาติ ยสฺมึ

เล่มที่ ๑๓ มัชฌิมนิกาย มัชฌิมปัณณาสก์๑๖๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. มหาราหุโลวาทสูตร”