อินฺทฺริยเวมตฺตตํ วทามีติ อินฺทฺริยนานตฺตตํ วทามิ. อิทํ วุตฺตํ โหติ, น ตฺวํ อานนฺท ทส ปารมิโย ปูเรตฺวา สพฺพญฺญุตํ ๓- ปฏิวิชฺฌิ, เตน เต เอตํ อปากฏํ. อหํ ปน ปฏิวิชฺฌึ, เตน เม เอตํ ปากฏํ. เอตฺถ หิ

ปปญฺจสูทนิยา มชฺฌิมนิกายฏฺฐกถาย

มหามาลุงฺกฺยสุตฺตวณฺณนา นิฏฺฐิตา.

เล่มที่ ๑๓ มัชฌิมนิกาย มัชฌิมปัณณาสก์๑๗๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๔. มหามาลุงโกฺยวาทสูตร”