@๓ ม. อนฺตรธาเนสุ ๔ ฉ.ม. ยสฺมา อุปฺปตฺติกาลญฺจ ทสฺเสตุํ น ตาว ภทฺทาลิ อิเธกจฺเจติอาทิมาห. ตตฺถ มหตฺตนฺติ มหนฺตภาวํ. สํโฆ หิ ยาว น เถรมชฺฌิมานํ วเสน มหตฺตปฺปตฺโต โหติ, ตาว เสนาสนานิ ปโหนฺติ, สาสเน เอกจฺเจ อาสวฏฺฐานียา ๑- ธมฺมา น อุปฺปชฺชนฺติ. มหตฺตปฺปตฺเต ปน เต อุปฺปชฺชนฺติ, อถ สตฺถา สิกฺขาปทํ ปญฺญเปติ. ตตฺถ มหตฺตปฺปตฺเต สํเฆ ปญฺญตฺตสิกฺขาปทานิ:-

"โย ปน ภิกฺขุ อนุปสมฺปนฺเนน อุตฺตริทฺวิรตฺตติรตฺตํ สหเสยฺยํ

กปฺเปยฺย ปาจิตฺติยํ. ๒- ยา ปน ภิกฺขุนี อนุวสฺสํ วุฏฺฐาเปยฺย ปาจิตฺติยํ. ๓-

ยา ปน ภิกฺขุนี เอกํ วสฺสํ เทฺว วุฏฺฐาเปยฺย ปาจิตฺติยนฺ"ติ ๔- อิมินา นเยน เวทิตพฺพานิ.

เล่มที่ ๑๓ มัชฌิมนิกาย มัชฌิมปัณณาสก์๑๘๕

ที่มาและฉบับอื่นของ “๕. ภัททาลิสูตร”