@๔ ฉ.ม. รชฺชนสฺส ๕ ก. ตณฺหาทิฏฺฐิอภินนฺทนาหิ ๖ ฉ.ม. วฏฺเฏ อรชฺชนสฺส

@๗ ฉ.ม. อยํ สทฺโท น ทิสฺสติ ๘ ฉ.ม. อยํ สทฺโท น ทิสฺสติ ๙ ฉ.ม. สมฺมุขีภาเว สีฆํ ทสฺสนํ ชหติ, ๑- ปารมิโย ปูเรตุํ สกฺโกนฺโต พุทฺโธ หุตฺวา, อสกฺโกนฺโต อภินีหารํ กตฺวา สาวโก หุตฺวา ปรินิพฺพายติ. ตสฺมา อุจฺเฉททสฺสนํ มหาสาวชฺชํ ขิปฺปวิราคนฺติ วุจฺจติ.

[๒๐๒] โส ปน ปริพฺพาชโก เอตมตฺถํ อสลฺลกฺเขตฺวา "มยฺหํ ทสฺสนํ สํวณฺเณติ ปสํสติ, อทฺธา เม สุนฺทรํ ทสฺสนนฺ"ติ สลฺลกฺเขตฺวา อุกฺกํเสติ เม ภวนฺติอาทิมาห.

อิทานิ ยสฺมา อยํ ปริพฺพาชโก กญฺชิเยเนว ติตฺติกา ๒- ลาพุ, อุจฺเฉททสฺสเนเนว ปูริโต, โส ยถา กญฺชิย อปฺปหาย น สกฺกา ลาพุมฺหิ เตลผาณิตาทีนิ ปกฺขิปิตุํ, ปกฺขิตฺตานิปิ น คณฺหนฺติ ๓- เอวเมว ตํ ลทฺธึ อปฺปหาย อภพฺโพ มคฺคผลานํ ลาภาย, ตสฺมา ลทฺธึ ชหาปนตฺถํ ตตฺร อคฺคิเวสฺสนาติอาทิ อารทฺธํ. วิคฺคโหติ กลโห. เอวเมตาสํ ทิฏฺฐีนํ ปหานํ โหตีติ เอวํ วิคฺคหาทิอาทีนวํ ทิสฺวา ตาสํ ทิฏฺฐีนํ ปหานํ โหติ. โส หิ ปริพฺพาชโก "กึ เม อิมินา วิคฺคหาทินา"ติ ตํ อุจฺเฉททสฺสนํ ปชหติ.

เล่มที่ ๑๓ มัชฌิมนิกาย มัชฌิมปัณณาสก์๒๔๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “๔. ทีฆนขสูตร”