[๒๘๙] โก นุ โขติ กุหึ นุ โข. กุมฺภิยาติ อุกฺขลิโต. ปริโยคาติ สูปภาชนโต. ปริภุญชาติ ภุญฺช. กสฺมา ปน เต เอวํ วทนฺติ? ฆฏิกาโร กิร

[๒๙๐] กโฬปิยาติ ปจฺฉิโต. กสฺมา ๔- ปน ภควา เอวมกาสีติ. ปจฺจโย ธมฺมิโก, ภิกฺขูนํ ปตฺเต ภตฺตสทิโส, ตสฺมา เอวมกาสิ. สิกฺขาปทปญฺญตฺติปิ จ สาวกานํเยว โหติ, พุทฺธานํ สิกฺขาปทเวลา นาม นตฺถิ. ยถา หิ รญฺโญ อุยฺยาเน ปุปฺผผลานิ โหนฺติ, อญฺเญสํ ตานิ คณฺหนฺตานํ นิคฺคหํ กโรนฺติ, ราชา ยถารุจิยา ปริภุญฺชติ, เอวํ สมฺปทเมตํ. ปรสมุทฺทวาสีเถรา ปน "เทวตา กิร ปฏิคฺคเหตฺวา อทํสู"ติ วทนฺติ.

[๒๙๑] หรถ ภนฺเต หรถ ภทฺรมุขาติ อมฺหากํ ปุตฺโต "กุหึ คโตสี"ติ วุตฺเต "ทสพลสฺส สนฺติกนฺ"ติ วทติ, กุหึ นุ โข คจฺฉติ, สตฺถุ วสนฏฺฐานสฺส โอวสฺสกภาวํปิ น ชานาตีติ วุตฺเต อปราธสญฺญิโน คหเณ ตุฏฺฐจิตฺตา เอวมาหํสุ.