[๒๙๒] ตณฺฑุลวาหสตานีติ เอตฺถ เทฺว สกฏานิ ๑- เอโก วาโหติ เวทิตพฺโพ. ตทุปิยญฺจ สูเปยฺยนฺติ สูปตฺถาย ตทนุรูปํ เตลผาณิตาทึ. ภิกฺขุสหสฺสสฺส ๒- เตมาสตฺถาย ภตฺตํ ภวิสฺสตีติ กิร สญฺญาย ราชา เอตฺตกํ เปเสสิ. อลมฺเม รญฺโญว โหตูติ กสฺมา ปฏิกฺขิปิ? อธิคตปฺปิจฺฉตาย. เอวํ กิรสฺส อโหสิ "นาหํ รญฺญา ทิฏฺฐปุพฺโพ, กถํ นุ โข เปเสสี"ติ. ตโต จินฺเตสิ "สตฺถา พาราณสึ คโต, อทฺธา โส รญฺญา ๓- วสฺสาวาสํ ยาจิยมาโน มยฺหํ ปฏิญฺญาตภาวํ อาโรเจตฺวา มม คุณกถํ กเถสิ, คุณกถาย ลทฺธลาโภ ปน นเฏน นจฺจิตฺวา ลทฺธํ วิย คายเกน คายิตฺวา ลทฺธํ วิย จ โหติ. กึ มยฺหํ อิมินา, กมฺมํ กตฺวา อุปฺปนฺเนน มาตาปิตูนํปิ สมฺมาสมฺพุทฺธสฺสปิ อุปฏฺฐานํ สกฺกา กาตุนฺ"ติ. เสสํ สพฺพตฺถ อุตฺตานเมวาติ.

ปปญฺจสูทนิยา มชฺฌิมนิกายฏฺฐกถาย

ฆฏิการสุตฺตวณฺณนา นิฏฺฐิตา.