๒. รฏฺฐปาลสุตฺตวณฺณนา

[๒๙๓] เอวมฺเม สุตนฺติ รฏฺฐปาลสุตฺตํ. ตตฺถ ถุลฺลโกฏฺฐิตนฺติ ๑- ถุลฺลโกฏฺฐํ ปริปุณฺณโกฏฺฐาคารํ. โส กิร ชนปโท นิจฺจสสฺโส สทา พีชภณฺฑํ นิกฺขมติ, ขลภณฺฑํ ปวิสติ. เตน ตสฺมึ นิคเม โกฏฺฐา นิจฺจปูราว โหนฺติ. ตสฺมา โส ถุลฺลโกฏฺฐิตํเตฺวว ๒- สงฺขฺยํ คโต.

[๒๙๔] รฏฺฐปาโลติ กสฺมา รฏฺฐปาโลติ? ภินฺนํ รฏฺฐํ สนฺธาเรตุํ ปาเลตุํ สมตฺโถติ รฏฺฐปาโล. กทา ปนสฺเสตํ นามํ อุปฺปนฺนนฺติ. ปทุมุตฺตรสมฺมาสมฺพุทฺธกาเล. อิโต หิ ปุพฺเพ สตสหสฺสกปฺปมตฺถเก วสฺสสตสหสฺสายุเกสุ มนุสฺเสสุ ปทุมุตฺตโร นาม สตฺถา อุปฺปชฺชิตฺวา ภิกฺขุสตสหสฺสปริวาโร โลกหิตาย จาริกํ จริ, ยํ สนฺธาย วุตฺตํ:-

"นครํ หํสวตี นาม ๓- อานนฺโท นาม ขตฺติโย