นิสินฺโน โหตีติ ปาสาทวรสฺส อุปริคโต ทานญฺจ สีลญฺจ อุปปริกฺขมาโน นิสินฺโน โหติ. เอวํ กิรสฺส อโหสิ "ทานํ นุ โข มหนฺตํ อุทาหุ สีลํ, ยทิ ทานํ มหนฺตํ, อชฺโฌตฺถริตฺวา ทานเมว ทสฺสามิ. อถ สีลํ, สีลเมว ปูเรสฺสามี"ติ. ตสฺส "อิทํ มหนฺตํ อิทํ มหนฺตนฺ"ติ วินิจฺฉิตุํ ๒- อสกฺโกนฺตสฺเสว สกฺโก คนฺตฺวา ปุรโต ปาตุรโหสีติ. เตน วุตฺตํ อถโข อานนฺท ฯเปฯ สมฺมุเข ปาตุรโหสีติ. เอวํ กิรสฺส อโหสิ "รญฺโญ กงฺขา อุปฺปนฺนา, ตสฺส กงฺขาจฺเฉทนตฺถํ ปญฺหญฺจ กเถสฺสามิ, อิธาคมนตฺถาย ปฏิญฺญญฺจ คณฺหิสฺสามี"ติ. ตสฺมา คนฺตฺวา สมฺมุเข ปาตุรโหสิ. ราชา อทิฏฺฐปุพฺพํ รูปํ ทิสฺวา ภีโต อโหสิ โลมหฏฺฐชาโต. อถ นํ สกฺโก "มา ภายิ มหาราช, วิสฺสฏฺโฐ ปญฺหํ ปุจฺฉ, กงฺขนฺเต ปฏิวิโนเทสฺสามี"ติ. อาห.

ราชา:-

"ปุจฺฉามิ ตํ มหาราช สพฺพภูตานมิสฺสร