@๔ สี. จโกรกสกุณโปตเก ๕ ฉ.ม. ภพฺพํ เตสุ อกฺกมนฺเตสุ สเจ ปตฺถิตํ อิชฺฌิสฺสติ, อิจฺเจตํ กุสลํ. โน เจ อิชฺฌิสฺสติ, "ปุพฺเพ ภิกฺขุสํฆสฺส อภินีหารํ กตฺวา อิจฺฉิติจฺฉิตํ ลภนฺติ, ตํ อิทานิ น ลภนฺติ. เตเยว มญฺเญ ภิกฺขู ปฏิปตฺติปูรกา อเหสุํ, อิเม ปฏิปตฺตึ ปูเรตุํ น สกฺโกนฺตี"ติ มนุสฺสา วิปฺปฏิสาริโน ภวิสฺสนฺตีติ อิเมหิ การเณหิ ภควา อกฺกมิตุํ อนิจฺฉนฺโต ตุณฺหี อโหสิ. สิกฺขาปทํ ปญฺญเปสิ "น ภิกฺขเว เจลปฏิกา อกฺกมิตพฺพา"ติ. ๑- มงฺคลตฺถาย ปญฺญตฺตํ อนกฺกมนฺเตสุ ปน อกฺกมนตฺถาย อนุปญฺญตฺตึ ฐเปสิ "คิหี ภิกฺขเว มงฺคลิกา, อนุชานามิ ภิกฺขเว คิหีนํ มงฺคลตฺถายา"ติ. ๒-
[๓๒๖] ปจฺฉิมํ ชนตํ ตถาคโต อปโลเกตีติ ๓- อิทํ เถโร วุตฺเตสุ การเณสุ ตติยํ การณํ สนฺธายาห. น โข สุเขน สุขนฺติ กสฺมา อาห? กามสุขลฺลิกานุโยคสญฺญี หุตฺวา สมฺมาสมฺพุทฺโธ น อกฺกมิ, ตสฺมา อหํปิ สตฺถารา สมานจฺฉนฺโท ภวิสฺสามีติ มญฺญมาโน เอวมาห.
[๓๒๗] โส โข อหนฺติอาทิ "ยาว รตฺติยา ปจฺฉิเม ยาเม"ติ ตาว มหาสจฺจเก ๔- วุตฺตนเยน เวทิตพฺพํ. ตโต ปรํ ยาว ปญฺจวคฺคิยานํ อาสวกฺขยา ปาสราสิสุตฺเต ๕- วุตฺตนเยน เวทิตพฺพํ.