ราชา "กุโต เม อาจริย สุขเสยฺยา, มยฺหํ มงฺคลาวุธํ ปชฺชลิ, รชฺชสฺส วา ชีวิตสฺส วา อนฺตราโย ภวิสฺสติ มญฺเญ"ติ. มา ภายิ มหาราช, มยฺหํ ฆเร กุมาโร ชาโต, ตสฺสานุภาเวน น เกวลํ ตุยฺหํ นิเวสเน, สกลนคเรปิ อาวุธานิ ปชฺชลิตานีติ. กึ ภวิสฺสติ อาจริยาติ. โจโร ภวิสฺสติ มหาราชาติ. กึ เอกโจรโก, อุทาหุ รชฺชทูสโก โจโรติ. เอกโจรโก เทวาติ. เอวํ วตฺวา จ ปน รญฺโญ มนํ คณฺหิตุกาโม อาห "มาเรถ นํ เทวา"ติ. เอกโจรโก สมาโน กึ กริสฺสติ, กรีสสหสฺเส เขตฺเต เอกํ สาลิสีสํ วิย โหติ, ปฏิชคฺคถ นนฺ"ติ. ตสฺส นามคฺคหณํ คณฺหนฺตา สยเน ฐปิตมงฺคลอสิลฏฺฐิ, ฉทเน ฐปิตา สรา, กปฺปาสปิจุมฺหิ ฐปิตํ ตาลวณฺฏกรณสตฺถกนฺติ เอเต ปชฺชลนฺตา กิญฺจิ น หึสึสุ, ตสฺมา อหึสโกติ นามํ อกํสุ. ตํ สิปฺปุคฺคหณกาเล ตกฺกสิลํ เปสยึสุ.

โส ธมฺมนฺเตวาสิโก หุตฺวา สิปฺปํ ปฏฺฐเปสิ. วตฺตสมฺปนฺโน กึการปฏิสฺสาวี มนาปจารี ปิยวาที อโหสิ. เสสอนฺเตวาสิกา พาหิรกา อเหสุํ, เต "อหึสกมาณวกสฺส อาคตกาลโต ปฏฺฐาย มยํ น ปญฺญายาม, กถํ นํ ภินฺเทยฺยามา"ติ นิสีทิตฺวา มนฺตยนฺตา "สพฺเพหิ อติเรกปญฺญตฺตา ทุปฺปญฺโญติ น สกฺกา วตฺตุํ, วตฺตสมฺปนฺนตฺตา ทุพฺพตฺโตติ น สกฺกา วตฺตุํ, ชาติสมฺปนฺนตฺตา ทุชฺชาโตติ น สกฺกา วตฺตุํ, กินฺติ กริสฺสามา"ติ, ตโต เอกํ ขรมนฺตํ มนฺตยึสุ "อาจริยสฺส ๒- อนฺตรํ กตฺวา นํ ภินฺทิสฺสามา"ติ ตโย ราสี หุตฺวา ปฐมํ เอกจฺเจ อาจริยํ อุปสงฺกมิตฺวา วนฺทิตฺวา อฏฺฐํสุ. กึ ตาตาติ. อิมสฺมึ เคเห เอกา กถา สุยฺยตีติ. ๓- กึ ตาตาติ. อหึสกมาณโว ตุมฺหากํ อนฺตเร ทุพฺภตีติ ๔- ปชานามาติ. ๕- อาจริโย สนฺตชฺเชตฺวา

@๔ ม. ทุพฺพตีติ ๕ ฉ.ม. มญฺญามาติ "คจฺฉถ วสลา, มา เม ปุตฺตํ มยฺหํ อนฺตเร ปริภินฺทถา"ติ นิฏฺฐุภิ. ตโต อิตเร, อถ อิตเรติ ตโยปิ โกฏฺฐาสา อาคนฺตฺวา ตเถว วตฺวา "อมฺหากํ อสทฺทหนฺตา อุปปริกฺขิตฺวา ชานาถา"ติ อาหํสุ.

เล่มที่ ๑๓ มัชฌิมนิกาย มัชฌิมปัณณาสก์๓๗๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๖. อังคุลิมาลสูตร”