@๓ ม. ปทานุปทํ ๔ ม. โอกาสํ ๕ ขุ.สุ. ๒๕/๔๔๙/๔๑๗

อาจริยสฺส สนฺติกญฺจ ปนาคนฺตฺวา "กจฺจิ ตาต อุตฺตร ตํ ภวนฺตํ โคตมํ ตถาสนฺตํเยว สทฺโท อพฺภุคฺคโต"ติ ปุจฺฉิโต "อาจริย กึ วทสิ, จกฺกวาฬํ อติสมฺพาธํ, ภวคฺคํ อตินีจํ, ตสฺส หิ โภโต โคตมสฺส อากาสํ วิย อปริยนฺโต คุณคโณ. ยถาสนฺตํเยว ๑- โภ ตํ ภวนฺตํ โคตมนฺ"ติอาทีนิ วตฺวา ยถาทิฏฺฐานิ ๒- ทฺวตฺตึสมหาปุริสลกฺขณานิ ปฏิปาฏิยา อาจิกฺขิตฺวา กิริยสมาจารํ อาจิกฺขิ. เตน วุตฺตํ "อถโข อุตฺตโร มาณโว ฯเปฯ เอทิโส จ เอทิโส จ ภวํ โคตโม ตโต จ ภิยฺโย"ติ.

[๓๘๖] ตตฺถ สุปฺปติฏฺฐิตปาโทติ ยถา หิ อญฺเญสํ ภูมิยํ ปาทํ ฐเปนฺตานํ อคฺคตลํ วา ปณฺหิ วา ปสฺสํ วา ปฐมํ ผุสติ, เวมชฺฌํ วา ปน ฉิทฺทํ โหติ, อุกฺขิปนฺตานํปิ อคฺคตลาทีสุ เอกโกฏฺฐาโสว ปฐมํ อุฏฺฐหติ, น เอวํ ตสฺส. ตสฺส ปน สุวณฺณปาทุกตลํ วิย เอกปฺปหาเรเนว สกลํ ปาทตลํ ภูมึ ผุสติ, ภูมิโต อุฏฺฐหติ. ตสฺมา "สุปฺปติฏฺฐิตปาโท โข ปน โส ภวํ โคตโม"ติ วทติ.