[๔๖๖] ปาปิโต ภวิสฺสตีติ อชานนภาวํ ปาปิโต ภวิสฺสติ. เอตทโวจาติ ภควตา อนฺธเวณูปมาย นิคฺคหิโต ตํ ปจฺจาหริตุํ อสกฺโกนฺโต ยถา นาม ทุพฺพลสุนโข มิคํ อุฏฺฐเปตฺวา สามิกสฺส อภิมุขํ กตฺวา สยํ อปสกฺกมติ, เอวเมว อาจริยํ อปทิสนฺโต เอตํ "พฺราหฺมโณ"ติอาทิวจนํ อโวจ. ตตฺถ โปกฺขรสาตีติ อิทํ ตสฺส นามํ, "โปกฺขรสาตี"ติปิ ๑- วุจฺจติ. ตสฺส กิร กาโย เสตโปกฺขรสทิโส เทวนคเร อุสฺสาปิตรชตโตรณํ วิย โสภติ, สีสํ ปนสฺส กาฬวณฺณอินฺทนีลมณิมยํ ๒- วิย, มสฺสุปิ จนฺทมณฺฑเล กาฬเมฆราชิ วิย ขายติ, อกฺขีนิ นีลุปฺปลสทิสานิ, นาสา รชตปนาฬิกา วิย สุวฏฺฏิตา สุปริสุทฺธา, หตฺถปาทตลานิ เจว มุขญฺจ กตลาขารสปริกมฺมํ วิย โสภติ. อติวิย โสภคฺคปฺปตฺโต พฺราหฺมณสฺส อตฺตภาโว. อราชเก ฐาเน ราชานํ กาตุํ ยุตฺตมิมํ พฺราหฺมณํ, ๓- เอวเมส ๔- สสฺสิรีโก, อิติ นํ โปกฺขรสทิสตฺตา "โปกฺขรสาตี"ติ สญฺชานนฺติ, โปกฺขเร ปน โส นิพฺพตฺโต, น มาตุกุจฺฉิยนฺติ อิติ นํ โปกฺขเร สยิตตฺตา "โปกฺขรสายี"ติ สญฺชานนฺติ. โอปมญฺโญติ อุปมญฺญโคตฺโต. สุภควนิโกติ อุกฺกฏฺฐาย สุภควนสฺส อิสฺสโร. หสฺสกํเยวาติ หสิตพฺพกญฺเญว. นามกํเยวาติ ลามกญฺเญว. ตเทว ตํ อตฺถาภาเวน ริตฺตกํ. ริตฺตกตฺตา จ ๕- ตุจฺฉกํ. อิทานิ ตํ ภควา สาจริยกํ นิคฺคหิตุํ กึ ปน มาณวาติอาทิมาห.

[๔๖๗] ตตฺถ กตมา เนสํ เสยฺโยติ กตมา วาจา เตสํ เสยฺโย, ปาสํสตโรติ ๖- อตฺโถ. สมฺมุจฺจาติ สมฺมติยา โลกโวหาเรน. มนฺตาติ ตุลยิตฺวา ปริคฺคณฺหิตฺวา. ปฏิสงฺขายาติ ชานิตฺวา. อตฺถสญฺหิตนฺติ การณนิสฺสิตํ. เอวํ

@๓ ม. ยุตฺโต พฺราหฺมโณ ๔ สี., ม., ก. เอวเมว ๕ สี. ริตฺตกตฺตาว

เล่มที่ ๑๓ มัชฌิมนิกาย มัชฌิมปัณณาสก์๔๙๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “๙. สุภสูตร”