@๔ สี. ทสากณฺณเก ๕ ฉ.ม. พฺราหฺมเณ เต ขีรญฺจ ตณฺฑุลาทีนิ จ นาสิตานี"ติ อติวิย โกปวสํ อุปคโต "เอวเมว ปนายํ วสลี ยสฺมึ วา ตสฺมึ วา ตสฺส มุณฺฑกสฺส สมณสฺส วณฺณํ ภาสติ, อิทานิ ตฺยาหํ วสลิ ตสฺส สตฺถุโน วาทํ อาโรเปสฺสามี"ติ อาห. อถ นํ พฺราหฺมณี "คจฺฉ ตฺวํ พฺราหฺมณ คนฺตฺวา วิชานิสฺสสี"ติ วตฺวา "นาหํ ๑- ตํ พฺราหฺมณ ปสฺสามิ สเทวเก โลเก ฯเปฯ วาทํ อาโรเปยฺยา"ติอาทิมาห.

โส สตฺถารํ อุปสงฺกมิตฺวา:-

"กึสุ เฉตฺวา ๒- สุขํ เสติ กึสุ เฉตฺวา ๒- น โสจติ

กิสฺสสฺสุ เอกธมฺมสฺส ๓- วธํ โรเจสิ โคตมา"ติ ๔- ปญฺหํ ปุจฺฉิ.

เล่มที่ ๑๓ มัชฌิมนิกาย มัชฌิมปัณณาสก์๔๙๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๐. สคารวสูตร”