ปญฺจสุ เวเรสุ อิมํ อาทีนวํ กเถสิ.

ราชา ปกติยาปิ อสฺสทฺโธ อปฺปสนฺโน ทุสฺสีโล, ทุสฺสีลสฺส จ สีลกถา นาม ทุกฺกถา กณฺเณ สูลปเวสนํ วิย โหติ. ตสฺมา โส จินฺเตสิ "อหํ `เอเต ปคฺคณฺหิสฺสามี'ติ อาคโต, อิเม ปน มยฺหํ อาคตกาลโต ปฏฺฐาย มํเยว ฆฏฺเฏนฺตา

ตาปสาปิ "เสฺว ราชเคเห ภุญฺชิสฺสามา"ติ อญฺญมญฺญํ โอวทึสุ "มาริสา ราชเคหํ นาม สาสงฺกํ สปฺปฏิภยํ, ปพฺพชิเตหิ นาม ฉทฺวารารมฺมณสญฺญเตหิ ภวิตพฺพํ, ทิฏฺฐทิฏฺเฐ อารมฺมเณ นิมิตฺตํ น คเหตพฺพํ, จกฺขุทฺวาเร สํวโร ปจฺจุปฏฺฐเปตพฺโพ"ติ.