@๔ ฉ.ม. อยํ ปาโฐ น ทิสฺสติ ๕ ฉ.ม. อุกฺกณฺฐิตฺถาติ ๖ ม. อวสฺสโย

เอวํ วุตฺเต ทิฏฺฐมงฺคลิกา "ปกติยาปิ อหํ สามิ มุขโทเสเนว พฺยสนํ ปตฺตา, น สกฺขิสฺสาเมวาหํ วตฺตุนฺ"ติ อาห. โพธิสตฺโต "กึ ปน ตยา มยฺหํ อคาเร วสนฺตสฺส อลิกวจนํ สุตปุพฺพํ, อหํ ตทาปิ อลิกํ น ภณามิ, อิทานิ ปพฺพชิโต กึ วกฺขามิ, สจฺจวาที ปุริโส นามาหนฺ"ติ วตฺวา "อชฺช ปกฺขสฺส อฏฺฐมี, ตฺวํ `อิโต สตฺตาหสฺส อจฺจเยน อุโปสถทิวเส มยฺหํ สามิโก มหาพฺรหฺมา จนฺทมณฺฑลํ ภินฺทิตฺวา มม สนฺติกํ อาคมิสฺสตี'ติ สกลนคเร อุคฺโฆเสหี"ติ วตฺวา ปกฺกามิ.

สา สทฺทหิตฺวา หฏฺฐตุฏฺฐา สูรา หุตฺวา สายํ ปาตํ นครํ ปวิสิตฺวา ตถา อุคฺโฆเสสิ. มนุสฺสา ปาณินา ปาณึ ปหรนฺตา "ปสฺสถ, อมฺหากํ ทิฏฺฐ- มงฺคลิกา จณฺฑาลปุตฺตํ มหาพฺรหฺมานํ กโรตี"ติ หสนฺตา เกฬึ กโรนฺติ. สา ปุนทิวเสปิ ตเถว สายํ ปาตํ ปวิสิตฺวา "อิทานิ ฉาหจฺจเยน, ปญฺจาห, จตูห, ตีห ทฺวีห, เอกาหจฺจเยน มยฺหํ สามิโก มหาพฺรหฺมา จนฺทมณฺฑลํ ภินฺทิตฺวา มม สนฺติกํ อาคมิสฺสตี"ติ อุคฺโฆเสสิ.

พฺราหฺมณา จินฺตยึสุ "อยํ ทิฏฺฐมงฺคลิกา อติสูรา หุตฺวา กเถติ, กทาจิ เอวํ สิยา, เอถ มยํ ทิฏฺฐมงฺคลิกาย วสนฏฺฐานํ ปฏิชคฺคามา"ติ จมฺมเคหสฺส พาหิรภาคํ สมนฺตา ตจฺฉาเปตฺวา วาลิกํ โอกิรึสุ. สาปิ อุโปสถทิวเส ปาโตว นครํ ปวิสิตฺวา "อชฺช กิร มยฺหํ สามิโก อาคมิสฺสตี"ติ อุคฺโฆเสสิ. พฺราหฺมณา จินฺตยึสุ "อยํ โภ น ทูรํ อปทิสฺสติ, อชฺช กิร มหาพฺรหฺมา อาคมิสฺสติ, วสนฏฺฐานํ สํวิทหามา"ติ จมฺมเคหํ สมฺมชฺชาเปตฺวา หริตูปลิตฺตํ กตฺวา ๑- อหต- วตฺเถหิ ปริกฺขิปิตฺวา มหารหํ ปลฺลงฺกํ อตฺถริตฺวา อุปริ เจลวิตานํ พนฺธิตฺวา ๒- คนฺธมาลาทามานิ โอสารยึสุ. เตสํ ปฏิชคฺคนฺตานํเยว สุริโย อตฺถงฺคโต.

เล่มที่ ๑๓ มัชฌิมนิกาย มัชฌิมปัณณาสก์๘๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “๖. อุปาลิวาทสูตร”