๙. ธรรมเจติยสูตร

9. Dhammacetiyasuttavaṇṇanā

[364] Evamme sutanti dhammacetiyasuttaṃ. Tattha medāḷupanti nāmametaṃ tassa, tassa hi nigamassa medavaṇṇā pāsāṇā kirettha uppannā ahesuṃ, tasmā medāḷupanti saṅkhaṃ gataṃ. Senāsanaṃ panettha aniyataṃ, tasmā na taṃ vuttaṃ. Nagarakanti evaṃnāmakaṃ sakyānaṃ nigamaṃ. Kenacideva karaṇīyenāti na aññena karaṇīyena, ayaṃ pana bandhulasenāpatiṃ saddhiṃ dvattiṃsāya puttehi ekadivaseneva gaṇhathāti āṇāpesi, taṃ divasañcassa bhariyāya mallikāya pañcahi bhikkhusatehi saddhiṃ bhagavā nimantito, buddhappamukhe bhikkhusaṃghe gharaṃ āgantvā nisinnamatte "senāpati kālaṅkato"ti sāsanaṃ āharitvā mallikāya adaṃsu. Sā paṇṇaṃ gahetvā mukhasāsanaṃ pucchi. "raññā ayye senāpati saddhiṃ dvattiṃsāya puttehi ekappahāreneva gahāpito"ti ārocesuṃ. Mahājanagataṃ mā karitthāti ovaṭṭikāya

@4 Ma. adassitaṃ 5 Ma. mahājanaṃ kathaṃ Paṇṇaṃ katvā bhikkhusaṃghaṃ parivisi. Tasmiṃ samaye ekā sappicāṭi nīharitā, sā ummāre āhacca bhinnā, taṃ apanetvā aññaṃ āharāpetvā bhikkhusaṃghaṃ parivisi.

เล่มที่ ๑๓ มัชฌิมนิกาย มัชฌิมปัณณาสก์๔๐๑

ที่มาและฉบับอื่นของ “๙. ธรรมเจติยสูตร”