Dutiyavācā āmisahetupātukamyatādivasena vā nānappakārā paresaṃ thomanavācāyeva corakathaṃ rājakathantiādinayappavattā tiracchānakathā ca. Tampi tathāgato na bhāsati. Tatiyavācā ariyasaccasannissitakathā, yaṃ vassasataṃpi suṇantā paṇḍitā neva tittiṃ gacchanti. Iti tathāgato neva sabbaṃpi appiyavācaṃ bhāsati na piyavācaṃ. Tatiyaṃ tatiyameva pana bhāsitabbakālaṃ anatikkamitvā bhāsati. Tattha tatiyaṃ appiyavācaṃ sandhāya heṭṭhā daharakumāraupamā āgatāti veditabbā.

@5 cha.Ma. ayaṃ saddo na dissati 6 cha.Ma. thomanavācā ceva 7 cha.Ma. veditabbaṃ

[87] Udāhu ṭhānasovetanti udāhu ṭhānuppattikañāṇena taṃkhaṇaṃyeva taṃ tathāgatassa upaṭṭhātīti pucchati. Saññātoti ñāto paññāto pākaṭo. Dhammadhātūti dhammasabhāvo. Sabbaññutañāṇassetaṃ adhivacanaṃ. Taṃ hi bhagavatā supaṭividdhaṃ, hatthagataṃ bhagavato. Tasmā so yaṃ yaṃ icchati, taṃ taṃ sabbaṃ ṭhānasova paṭibhātīti. Sesaṃ sabbattha uttānameva. Ayaṃ pana dhammadesanā neyyapuggalavasena pariniṭṭhitāti.

เล่มที่ ๑๓ มัชฌิมนิกาย มัชฌิมปัณณาสก์๑๓๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๘. อภัยราชกุมารสูตร”