kukkulanāme nirayamhi paccati

tassa phulliṅgāni patanti nāye"ti.

Evaṃ tāva daṇḍakīaraññassa araññabhūtabhāvo veditabbo.

Kaliṅgaraṭṭhe kira nāḷikīraññe rajjaṃ kārayamāne himavati pañcasatatāpasā anitthigandhā ajinajaṭāvākacīradharā vanamūlaphalabhakkhā hutvā ciraṃ vītināmetvā loṇambilasevanatthaṃ manussapathaṃ otaritvā anupubbena kaliṅgaraṭṭhe nāḷikīrañño nagaraṃ sampattā. Te jaṭājinavākacīrāni saṇṭhapetvā pabbajitānurūpaṃ upasamasiriṃ dassayamānā nagaraṃ bhikkhāya pavisiṃsu. Manussā anuppanne buddhuppāde tāpasa- pabbajite disvā pasannā nisajjaṭṭhānaṃ saṃvidhāya hatthato bhikkhābhājanaṃ gahetvā nisīdāpetvā bhikkhaṃ sampādetvā adaṃsu. Tāpasā katabhattakiccā anumodanaṃ akaṃsu. Manussā sutvā pasannacittā "kuhiṃ bhadantā gacchantī"ti pucchiṃsu. Yathāphāsukaṭṭhānaṃ āvusoti. Bhante alamaññattha gamanena rājuyyāne vasatha, mayaṃ bhuttapātarāsā āgantvā dhammakathaṃ sossāmāti. Tāpasā adhivāsetvā uyyānaṃ agamaṃsu. Nāgarā bhuttapātarāsā suddhavatthanivatthā suddhuttarāsaṅgā "dhammakathaṃ sossāmā"ti saṅghasaṅghīgaṇagaṇībhūtā uyyānābhimukhā agamaṃsu. Rājā

เล่มที่ ๑๓ มัชฌิมนิกาย มัชฌิมปัณณาสก์๗๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๖. อุปาลิวาทสูตร”