ก็ในคำว่า อุภยเมตํ อนิจฺจํ นี้ ตรัสว่า “ทั้งสองอย่าง” เพราะย่นส่วนหนึ่งๆ ที่ดีเข้าด้วยอำนาจภพนี้และภพกายหน้า.

บทว่า นาลํ อภินนฺทิตํ ความว่า ไม่ควรเพลิดเพลินด้วยอำนาจตัณหาและทิฏฐิ. แม้ใน ๒ บทที่เหลือก็นัยนี้แหละ.

บทว่า ตพฺพหุลวิหาริโน ความว่า ทำปฏิปทานั้นนั่นแหละให้มากด้วยการห้ามกามและห้ามรูปอยู่.

บทว่า อาเนญฺชํ สมาปชฺชติ ได้แก่ เข้าอาเนญชสมาบัติ คือวิญญาณัญจายตนะ. ในอาเนญชะที่ ๓ นี้ ตรัสโอสักกนาการถดถอยด้วยอำนาจวิปัสสนาเท่านั้น.