บทว่า สกฺขิพฺยตํ ปาปุณาติ ได้แก่ ถึงความประจักษ์.

บทว่า สติ สติอายตเน คือ เมื่อเหตุแห่งสติมีอยู่

ถามว่า ก็อะไรเป็นเหตุในที่นี้?

ตอบว่า อภิญญานั่นแหละเป็นเหตุ.