บทว่า ญายสฺส ได้แก่ อัฏฐังคิกมรรค.

ในบทว่า อทนฺตมรณํ มหลฺลโก รญฺโญ นาโค มโต กาลกโต นี้ได้ความดังนี้ว่า ช้างแก่ของพระราชาล้ม ทั้งๆ ที่ยังไม่ได้ฝึก.

ในบททั้งปวงก็มีนัยนี้.

บทที่เหลือในบททั้งปวงง่ายทั้งนั้น ฉะนั้นแล. จบอรรถกถาทันตภูมิสูตรที่ ๕.

เล่มที่ ๑๔ มัชฌิมนิกาย อุปริปัณณาสก์๔๔๗

อรรถกถา ฉบับแปลไทย เป็นงานของผู้แปลและผู้จัดพิมพ์ฉบับแปล คัดมาตามต้นฉบับโดยไม่แก้ถ้อยคำ แสดงภายใต้ เงื่อนไขนี้ หากเจ้าของประสงค์ให้นำออก แจ้งที่ saddhammadana@gmail.com จะนำออกทันที

ที่มาและฉบับอื่นของ “๕. ทันตภูมิสูตร”