บทว่า ทนฺตุลฺเลหกํ แปลว่า ใช้ฟันและเล็บ. อธิบายว่า ถอนขึ้นด้วยฟัน.

บทว่า รสาโท ได้แก่ บริโภคด้วยติดใจในรส โดยความอยากในรสอาหาร.

บทว่า อญฺญมญฺญขาทิกา แปลว่า มีแต่การกินกันเอง.

บทว่า ทุพฺพณฺโณ แปลว่า มีรูปทราม.