บทว่า อุทฺเทสํ ได้แก่ มาติกา.

บทว่า วิภงฺคํ ได้แก่ บทที่พึงแจกแจงโดยพิสดาร.

บทว่า อตีตํ ได้แก่ ในขันธ์ห้าที่ล่วงแล้ว.

บทว่า นานฺวาคเมยฺย ความว่า ไม่ควรนึกถึงด้วยตัณหาและทิฐิทั้งหลาย.