บทว่า ตตฺถ ได้แก่ ในธรรม ๓๗ ประการนั้น.

บทว่า สิยุํ แปลว่า พึงเป็น.

บทว่า อภิธมฺเม ได้แก่ ในธรรมอันวิเศษยิ่ง. อธิบายว่า ในโพธิปักขิยธรรม ๓๗ ประการเหล่านี้.

บทว่า ตตฺร เจ แม้นี้เป็นสัตตมีวิภัตติลงในอรรถว่า โพธิปักขิยธรรมทั้งหลายเท่านั้น.