บทว่า อวิกฺขิตฺตํ อวิสฎํ ความว่า ความตั้งมั่นในอารมณ์ ด้วยอำนาจความใคร่ ฟุ้งไป ชื่อว่าซ่านไป. เมื่อทรงปฏิเสธความรู้สึกซ่านไปนั้น จึงตรัสอย่างนี้.

บทว่า อชฺฌตฺตํ อสณฺฐิตํ ความว่า ไม่ตั้งสงบอยู่ด้วยอำนาจแห่งความใคร่ในอารมณ์ภายใน.

บทว่า อนุปาทาย น ปริตสฺเสยฺย มีอธิบายว่า ความรู้สึกนั้นไม่สะดุ้ง เพราะไม่ถือมั่น คือไม่ถือเอาความรู้สึก ไม่ฟุ้งไป ไม่ซ่านไปในภายนอก ไม่สงบอยู่ในภายใน ไม่สะดุ้งเพราะไม่ถือมั่นฉันใด ภิกษุพึงพิจารณาฉันนั้น.

บทว่า ชาติชรา มรณทุกฺขสมุทยสมฺภโว ความว่า ย่อมไม่มีความเกิดแห่งชาติ ชรา มรณะและทุกข์ที่เหลือ. บทว่า รูปนิมิตฺตานุสารี ได้แก่ ชื่อว่าแล่นไปตามนิมิต คือรูป เพราะอรรถว่าแล่นไป วิ่งไป ตามนิมิตคือรูป.