บทว่า กาลญฺญู อสฺส ความว่า ไม่กล่าวในกาลที่ยังไม่ถึงและที่ล่วงแล้ว และกล่าวถึงกาลที่ควรประกอบความเพียร อันควรกล่าวในบัดนี้ว่า มหาชนจักถือเอา ไม่พึงกล่าววาทะลับหลัง.

แม้ในขีณาวาทะก็มีนัยเช่นเดียวกัน.

บทว่า อุปหญฺญติ ได้แก่ กระทบกระทั่ง.

บทว่า สโร อุปหญฺญติ คือ แม้เสียงย่อมแตกพร่า.