ความหลุดพ้นนั้นตรัสว่า ไม่กำเริบ เพราะทำอารมณ์อันไม่กำเริบด้วยประการฉะนี้.

บทว่า มุสา ได้แก่ ไม่จริง.

บทว่า โมสธมฺมํ ได้แก่ สภาพที่พินาศ.

บทว่า ตํ สจฺจํ ความว่า สัจจะนั้นเป็นของแท้มีสภาพ.