บทว่า ทุรกฺขาเต แปลว่า กล่าวชั่ว.

บทว่า ทุปฺปเวทิเต แปลว่า ให้เข้าใจผิด.

บทว่า อนุปสมสํวตฺตนิเก คือ ไม่สามารถกระทำความสงบระงับกิเลสมีราคะเป็นต้น.

บทว่า ภินฺนถูเป คือ เป็นที่พึ่งที่แตก. เพราะในลัทธินี้ นาฏบุตรเท่านั้นเป็นดุจสถูป เพราะเป็นที่พึ่งอาศัยของนิครนถ์เหล่านั้น ก็นาฏบุตรนั้นแตก ตายแล้ว. เพราะเหตุนั้นจึงกล่าวว่า เป็นสถูปที่แตก.