บทว่า ภิกฺขุสงฺเฆ ได้แก่ ภิกษุสงฆ์ส่วนมากยังไม่ขาดสาย.

แม้ในภิกษุณีสงฆ์ก็นัยนี้เหมือนกัน.

บทว่า โคตฺรภุโน ได้แก่ เสวยสักว่า โคตรเท่านั้น. อธิบายว่า เป็นสมณะแต่ชื่อ.

บทว่า กาสาวกณฺฐา คือ ผู้มีชื่อว่ามีผ้ากาสาวะพันคอ.

เล่มที่ ๑๔ มัชฌิมนิกาย อุปริปัณณาสก์๗๑๙

อรรถกถา ฉบับแปลไทย เป็นงานของผู้แปลและผู้จัดพิมพ์ฉบับแปล คัดมาตามต้นฉบับโดยไม่แก้ถ้อยคำ แสดงภายใต้ เงื่อนไขนี้ หากเจ้าของประสงค์ให้นำออก แจ้งที่ saddhammadana@gmail.com จะนำออกทันที

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๒. ทักขิณาวิภังคสูตร”