คำว่า ตลอดกาลเนืองนิตย์ คือ นิจกาล.

คำว่า ที่อาศัยแล้ว คือ ตัณหาและทิฐิอิงแล้ว.

คำว่า หวั่นไหว ได้แก่ เป็นของกวัดแกว่ง.

คำว่า ความสงบ คือ ความสงบกายสงบจิต. อธิบายว่า ถึงความสงบกิเลส ก็ย่อมมี.