๒. มหาสุญญตสูตร
๒. มหาสุญฺญตสุตฺตวณฺณนา
[๑๘๕] เอวมฺเม สุตนฺติ มหาสุญฺญตสุตฺตํ. ตตฺถ กาฬเขมกสฺสาติ ฉวิวณฺเณน โส กาโฬ, เขมโกติ ปนสฺส นามํ. วิหาโรติ ตสฺมึเยว
เปฯ ปลาลสนฺถาเรเนว ปลาลสนฺถารํ อาหจฺจ ฐปิตานิ, คณภิกฺขูนํ วสนฏฺฐานสทิสํ อโหสิ.
สมฺพหุลา นุ โขติ ภควโต โพธิปลฺลงฺเกเยว สพฺพกิเลสานํ สมุคฺฆาฏิตตฺตา สํสโย นาม นตฺถิ, วิตกฺกปุพฺพภาคา ปุจฺฉา, วิตกฺกปุพฺพภาโค จายํ นุกาโร นิปาตมตฺโต. ปาฏิมตฺถกํ ๑- คจฺฉนฺโต ๒- อวินิจฺฉิโต นาม น โหติ. อิโต กิร ปุพฺเพ ภควตา ทสทฺวาทส ภิกฺขู เอกฏฺฐาเน วสนฺตา น ทิฏฺฐปุพฺพา.