๒. ฉันโนวาทสูตร

๒. ฉนฺโนวาทสุตฺตวณฺณนา

[๓๘๙] เอวมฺเม สุตนฺติ ฉนฺโนวาทสุตฺตํ. ตตฺถ ฉนฺโนติ เอวํนามโก เถโร, น อภินิกฺขมนํ นิกฺขนฺตตฺเถโร. ปฏิสลฺลานาติ ผลสมาปตฺติโต. คิลานปุจฺฉกาติ คิลานุปฏฺฐานํ นาม พุทฺธวณฺณิตํ, ตสฺมา เอวมาห. สตฺถนฺติ ชีวิตหารกสตฺถํ นาม. นาวกงฺขามีติ น อิจฺฉามิ.

[๓๙๐] อนุปวชฺชนฺติ อนุปฺปตฺติกํ อปฺปฏิสนฺธิกํ.

[๓๙๑] เอตํ มนนฺติอาทีนิ ตณฺหามานทิฏฺฐิคาหวเสน วุตฺตานิ. นิโรธํ ทิสฺวาติ ขยวยํ ญตฺวา. เนตํ มม เนโสหมสฺมิ น เม โส สมนุปสฺสามีติ อนิจฺจํ ทุกฺขํ อนตฺตาติ สมนุปสฺสามิ.

เล่มที่ ๑๔ มัชฌิมนิกาย อุปริปัณณาสก์๓๓๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. ฉันโนวาทสูตร”